Wie is Jan

• Geboren in Diest op 19/08/52.
• Lagere school en Grieks Latijnse humaniora aan het St.Jan Berchmanscollege te Diest.
• Actief lid van de scouts van 7 tot 23 jaar. Leider van verkenners en Jins.
• ‘70-‘75 Rechten aan de KUL.
• ’75-’76 bijzondere licentie sociaal recht VUB
• ’76-’78 Burgerdienst
• ’78-’86 rechtskundige dienst ACV Leuven
• ’86-’89 diensthoofd rechtskundige dienst ACV Mechelen
• ’89-’91 adjunct verbondssekretaris ACV Leuven
• ’91-’99 verbondssekretaris ACV Leuven
• ’82-’91 deeltijds docent arbeidsrecht Sociale School Heverlee
• Sinds '99 Vlaams volksvertegenwoordiger CD&V, lid commissie werkgelegenheid, economie en sociale economie en subcommissie wapenhandel.
• Alle sporten beoefend maar te weinig talent om ergens goed in te zijn, en goed genoeg om overal mee te doen. (Voetbal, basket, judo, valschermspringen, oriëntatieloop, fitness…)
• Gehuwd met Lut Wouters en vader van drie dochters, Liesbet (24), Hanne (22) en Ine (20)

Hou het meest van

De nestwarmte van het gezin, maar voel me ook zalig als ik pas gemaaid gras ruik, buiten ben op een zwoele zomeravond en op fietsvakantie. Van ‘contente’ mensen kan ik genieten, doorgaans een bewijs van bescheidenheid.

Heb een grondige hekel aan

Niet veel, maar mensen die veel met zichzelf bezig zijn, uit arrogantie of uit zelfbeklag, mijd ik liever.

Mijn lievelingsplekje in Vlaams Brabant

Is het Hageland. Geboortegrond waarschijnlijk, maar tevens meest ondergewaardeerde streek in Vlaanderen. De Hagelandse Heuvelroute is een van de mooiste fietstochten die ik gedaan heb, maar ongekend. Diest is een prachtig stadje, maar ook de omgeving van het Kasteel van Horst blijft boeien.

Mij boeit

Veel, maar vooral wat mensen drijft. Waarom doen mensen bepaalde dingen,of andere dingen niet. Individueel, maar ook als samenleving. Waarom gebeuren bepaalde dingen in een maatschappij, en waarom net op dat tijdstip. Uiteraard heeft dit te maken met politiek.

Wat ik wil realiseren

Ik ben wat wantrouwig tegenover mensen die persé iets willen realiseren en zo een beetje onsterfelijk worden. Zij hebben al veel de nek om gedraaid. Ik zou heel graag blijven verder werken aan een harmonieuse samenleving waar economie en natuur, cultuur, welzijn mooi in evenwicht zijn. Daar kan men echter enkel maar naar streven, maar niet realiseren.

Ik ben het meest fier op

Niets eigenlijk. Wel tevreden en dankbaar, de meeste dingen krijg je immers. Ik ben dankbaar en tevreden dat ik altijd toffe jobs heb mogen doen, dat ik een fijn gezin heb, dat ik nog altijd honderd kilometer kan fietsen en daarna nog fit genoeg ben om pinten te pakken. En ik ben een beetje fier als men mij eerder een dossierkenner noemt dan een tafelspringer.

In dit verband ben ik toch wel fier op een vermelding in De Tijd van 08/05/2004, in een artikel van Mark De Weerdt onder de titel: " De kernspintomograaf van Marco Iacoboni". Ergens schrijft Mark De Weerdt over de werking van het Vlaams parlement tijdens de laatste legislatuur:

"De betere prestaties kwamen van de anciens. Uit de nieuwkomers van 1999 ziet men niet meteen toppolitici opstaan.Als er al iemand boven het maaiveld uitkwam, was het Jan Laurys. De Leuvense christen-democraat heeft zich laten kennen als een rustig, ernstig en bekwaam parlementariër, zeer beslagen in de beleidsdomeinen economie en werkgelegenheid, en niet te beroerd om te erkennen dat de parlementaire stiel geleerd moet worden."

Op zulke beoordeling ben ik fier, omdat ze ook beantwoordt aan het profiel dat ik nastreef in mijn politiek werk.

Mijn belangrijkste eigenschap

Tja. Relativeringzin (tevens mijn grootste gebrek) en doorzettingsvermogen.

Wat mag de kiezer van mij verwachten

Een ernstig, sober en (hard) werkend politicus, die meer belang hecht aan de inhoud dan aan de verpakking, zich actief inzet in de commissies waar hij verwacht wordt, zich zeker niet bezig houdt met politieke spelletjes. Iemand die contact houdt met het maatschappelijk leven, zich engageert in het middenveld, heel graag in verenigingen en afdelingen met anderen over politiek komt van gedachten wisselen wetend dat een overtuiging maar tot stand komt door ze bij veel mensen te toetsen. Een politicus die ook zijn verantwoordelijkheid in de partij wil opnemen om de Christen Democratie te helpen uitbouwen tot een fris, wervend en uitdagen project.

Campagne 2004 (Vlaamse parlementsverkiezingen)

Onder het motto "het mag al eens iets anders zijn" werd voor de Vlaamse parlementsverkiezingen een originele campagne uitgewerkt. Vijf slogans werden met affiches gelanceerd. De redenering achter elk van die slogans was terug te vinden op de website www.jajajan.be. Het idee werd met de hulp van een gespecialiseerd bureau uitgewerkt.
Hier kan je de campagne 2004 nog eens bekijken.